BOŞANMA DAVASI TEDBİR VE YARGITAY KARARLARI :

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6284 SAYILI YASA UYARINCA TEDBİR TALEPLERİMİZ

   6284 sayılı yasanın;

4/1-c hükmü uyarınca müşterek konut olan ve davalı adına kayıtlı  "Gaziosmanpaşa Mah. Ahbap Sok. No:8/9 Canik/SAMSUN" adresli taşınmaz üzerine tapu kütüğüne AİLE KONUTU ŞERHİ konulmasını,

 5/1-a Şiddet mağduruna yönelik olarak şiddet tehdidi, hakaret, aşağılama veya küçük

düşürmeyi içeren söz ve davranışlarda bulunmamasına,

5/1-b hükmü uyarınca müşterek konuttan veya bulunduğu yerden derhâl uzaklaştırılması ve müşterek konutun korunan kişiye tahsis edilmesine, (AİLE KONUTUNUN TAHSİSİ)

5/1-c hükmü uyarınca korunan kişilere, bu kişilerin bulundukları konuta, okula ve işyerine yaklaşmamasına,

5/1-d hükmü uyarınca korunan kişinin, şiddete uğramamış olsa bile yakınlarına, tanıklarına ve kişisel ilişki kurulmasına ilişkin hâller saklı kalmak üzere çocuklarına yaklaşmamasına,

5/1-e hükmü uyarınca  korunan kişinin şahsi eşyalarına ve ev eşyalarına zarar vermemesine,

5/1-f hükmü uyarınca  korunan kişiyi iletişim araçlarıyla veya sair surette rahatsız etmemesine,

5/1-g hükmü uyarınca  korunan kişiyi iletişim araçlarıyla veya sair surette rahatsız etmemesine karar verilmesini talep etmekteyiz.

 

6284 SAYILI YASA UYARINCA TEDBİR NAFAKASI TALEBİMİZ

 

Ayrıca, her ne kadar 4721 sayılı yasa uyarınca da tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası talep edecek olsak da nafakaya ilişkin talepler uygulamada dosyaya sosyal araştırma raporları geldikten sonra ön incelemede duruşmasında değerlendirildiğinden ve adli tatil başlangıcı nedeniyle takvim doluluğundan duruşma gününe dek gerek müvekkilin gerekse müşterek çocukların bakım ve giderlerinin karşılanması ve sağlıklarının korunması için, 6284 sayılı yasanın 5/3 ve 4 maddelerinde düzenlenen;

"(3) Bu Kanunda belirtilen tedbirlerle birlikte hâkim, 3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununda yer alan koruyucu ve destekleyici tedbirler ile 4721 sayılı Kanun hükümlerine göre velayet, kayyım, nafaka ve kişisel ilişki kurulması hususlarında karar vermeye yetkilidir.

(4) Şiddet uygulayan, aynı zamanda ailenin geçimini sağlayan yahut katkıda bulunan kişi ise 4721 sayılı Kanun hükümlerine göre nafakaya hükmedilmemiş olması kaydıyla hâkim, şiddet mağdurunun yaşam düzeyini göz önünde bulundurarak talep edilmese dahi tedbir nafakasına hükmedebilir.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin  2018/74000 K. Sayılı kararında, "...yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı karşı davalı erkeğin eşine "sen delisin akıl hastanesine yatmalısın" dediği buna karşılık davalı karşı davacı kadının eşine hakaret ve küfür ederek "sen erkek misin, salak" dediği anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı karşı davacı kadının ağır kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir..." denilmiştir.

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 04/10/2016 tarihli, 2015/20218 Esas sayılı kararında "İlgisizlik, sürekli olarak özel günlerde (sevgililer günü, evlilik yıldönümleri, doğum günleri, yılbaşı..) ve sosyal ortamlarda eşini yalnız bırakmak boşanma sebebidir." denilmektedir.

 

• Yine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/1691 E., 2017/7087 K. Sayılı ilamında "Erkeğin eşine hitaben 'çirkin karı, başkalarının karısı gibi güzel ve zengin değilsin, eş ve çocuk hep bulunur anne baba bulunmaz' sözleri boşanma sebebi olup manevi tazminat gerektirir" denilmiştir.

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2015/25979 E., 2017/4218 Karar sayılı ilamında "eşine makul miktarda harçlık vermemek, kişisel ihtiyaçlarını karşılamamak boşanma sebebi olup davalı erkek ağır kusurludur" denilmektedir.

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 2015/25979 Esas 2017/4218 Karar 13.04.2017 tarihli kararında, ‘’Erkeğin eşinin ameliyatı ile ilgilenmediği, sağlık giderleri ile kişisel ihtiyaçlarını karşılamadığı ve eşine harçlık vermeyerek ekonomik şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır." denilmiştir.

 

• Yine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 2017/5433 Esas 2019/2996 Karar sayılı ve 19.03.2019 tarihli kararında ‘’ Davalı kocanın eve gelen yüksek fatura sebebiyle evin doğalgazını çalıştırmaması, evin ısınmasına engel olması, eşini ve çocuğunu bu şekilde yaşatması, eşinin şahsi ihtiyaçlarını karşılamaması gibi durumlarını eşine karşı yeteri karar ekonomik destek vermediği, ekonomik şiddet uyguladığı.." denilmiştir.

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2003/1971 Esas sayılı 10/03/2003 tarihli kararında, "eşin maddi imkanı varken ayrı konut tesis edilmemesi boşanmada haklı bir neden olup tazminata hükmedilmesi gerekir" denilmiştir.

 

• Yine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2017/5868 Esas sayılı 13/03/2019 tarihli kararında, "davalı erkeğin annesinin eşine müdahalesine sessiz kaldığı... Davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği.." vurgulanmıştır.

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin  2012/24965 K. Sayılı 17.10.2012 Tarihli kararında,"... Davalı eşin cimrilik ölçüsünde tutumlu olduğu, beden temizliğine özen göstermeyerek ter koktuğu anlaşılmaktadır. Davalı eşin gerçekleşen ve süreklilik gösteren bu tutum ve davranışları sonucu evlilik birliği temelinden sarsılmış olup davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Hal böyleyken davacının, diğer tarafla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak maddi tazminat (TMK. md. 174/1) talebinin reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir..." denilmektedir.

 

 

• Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2014/1683 Karar sayılı ilamında "Türk Medeni Kanununun , mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceği hükme bağlanmıştır. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin evlilik birliğinde sağladığı maddi desteğini yitirmiştir. O halde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurları, hakkaniyet ilkesi (TMK. TBK. 52) dikkate alınarak kadın yararına Türk Medeni Kanununun uyarınca uygun miktarda boşanmada maddi tazminat tayin ve takdiri gerekirken, bu husus nazara alınmadan isteğin reddi doğru bulunmamıştır." Denilmiştir.

 

VASİYETNAMENİN İPTALİ ÖRNEKLER

 

• Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nin, Esas:2012/22612, Karar: 2013 / 10 sayılı kararı; ”Olayımızda; ikrah olarak öne sürülen, husus, tanıkların beyanlarına göre murisin hasta olup, hastalığının son zamanlarında davalıların lehlerine vasiyetname düzenlemesi için baskı yaptıkları, vasiyetname düzenlemeye yanaşmadığı takdirde kendisine bakmayacakları yönünde korkutup, murise zorlama ile eşi ve diğer davalı lehine vasiyetname düzenlettirdikleri olgusudur. Murisin, vasiyetnamenin yapıldığı tarihte tasarruf ehliyetinin bulunduğu Adli Tıp Kurumu raporundan anlaşılmış ise de; vasiyetnamenin murise manevi ikrah altında yaptırıldığı dosya kapsamıyla sabit olduğundan davacıların davasının kabulü gerekir. Bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekmiştir.”

 

T.C. YARGITAY 20. Hukuk Dairesi Esas No: 2017/8879

Karar No: 2017/10509 Karar Tarihi: 13.12.2017 Uyarınca

Mahkemece, taşınmazın mülkiyetinin Türkiye Elektrik Kurumuna ait olduğu ve mülkiyeti ile ilgili tüm ihtilaflarda da hasım olarak kurumun değişen adı ile TEDAŞ aleyhine dava açılması gerektiği, davacı kurum tarafından mülkiyet ihtilafı ile ilgili davalarda TEDAŞ’ın hasım olarak gösterilmesi gerektiğinin bilindiği, bu nedenle de HMK’nın 124/4. maddesi hükmünden davacı tarafın yararlanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 01/07/2014 gün 2014/3500-7029 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Davacının dava dilekçesinde davalı olarak … Elektrik Dağıtım A.Ş.’yi göstermesi maddi bir hata niteliğindedir. Davacı tarafından yargılama sırasında bu maddi hatanın düzeltilmesi mümkün olup, maddi hatanın düzeltilmesi HMK’nın 124/4. maddesinde belirtilen “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” kabul edilebilir bir yanılgı niteliğindedir.

Bu sebeple; mahkemece, davacı idareye maddi hatayı düzelterek doğru kişiye husumeti yöneltmesi için süre verilip, yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir” denilmiştir.Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazların tamamının kesinleşen tahdit sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve çekişmeli 133 ada 7 parsel ile 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı … tarafından temyiz edilmiştir.

…

2. Hukuk Dairesi         2012/9825 E.  ,  2013/9492 K.

• ------------------------------------------------------------------------------

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Antalya 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :01.03.2012
NUMARASI :Esas no:2010/1346 Karar no:2012/206

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.04.2013 günü temyiz eden davalı-davacı S... A... vekili Av.A... Ö... geldi. Karşı taraf davacı-davalı Ş... A... ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı 29.07.2009 tarihinden sonra, tarafların barışarak bir araya geldikleri anlaşılmaktadır. Taraflar barışmakla barışma öncesi birbirlerinden kaynaklanan kusurları karşılıklı olarak affetmiş sayılır ve artık bu olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Barışma olayından sonra da davalı-davacı kocadan kaynaklanan ve boşanmayı gerektirir yeni bir olayın varlığı ise, ispatlanabilmiş değildir. O halde; davacı-davalı kadının ispatlanamayan davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin Ş...'dan alınıp S...'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.04.2013 (Cuma

 

Y. 1. HD. T.25.02.2014 E. 2013/18016 K., 2014/4402 ; "...Somut olaya gelince,

ekonomik durumu iyi olan mirasbırakanın akit tarih itibari ile böyle bir satıştan

elde edilecek gelire ihtiyacının olmadığı, kendisine ücretli bakıcı tarafından

bakıldığı, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı ile davalının alım gücünün

bulunmadığı, taşınmazın gerçek değerinden düşük bir bedelle devredildiği,

ödemenin belgelendirilemediği gibi bedelin terekede de bulunmadığı hususları hep

birlikte değerlendirildiğinde satış işleminin, mirasbırakanın yaşlılık zamanlarında

yanında olmayan davacı kızı ve torunlarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı

olarak yapıldığı sabittir."

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MİRASTA DENKLEŞTİRME İSTEMİ MİRASIN PAYLAŞILMASI TAMAMLANANA KADAR GERÇEKLEŞTİRİLEBİLİR.MİRASIN TAKSİMİ HALİNDE İSE TAKSİMİN YAPILMASINDAN İTİBAREN ON YILLIK ZAMANAŞIMI SÜRESİ İÇİNDE MİRASTA DENKLEŞTİRMENİN İSTENMESİ GEREKİR.

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarihli 2013/25017 E, 2014/573 K. Sayılı Kararı.

 

“Dava, mahkemece de kabul edildiği üzere denkleştirmeye ilişkindir. (TMK md. 669-675) Mirasta iade davasının açılabilmesi için terekenin paylaşılmış olması mecburiyeti bulunmamaktadır. Paylaşmadan önce, paylaşma sırasında veya paylaşmadan sonra mirasta iade davası açılabilir. Mirasta denkleştirme istemi mirasın paylaşılması tamamlanana kadar gerçekleştirilebilir. Başka bir anlatımla mirasta denkleştirme istemi miras paylaşılmadığı sürece zamanaşımına uğramaz. Mirasın taksimi halinde ise taksimin yapılmasından itibaren on yıllık zamanaşımı süresi içinde mirasta denkleştirmenin istenmesi gerekir.

 

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava konusu olaya bakıldığında; tarafların ortak murisi olan Mustafa ..un 28.12.2005 tarihinde öldüğü, davacılar tarafından 27.12.2006 tarihinde bu davanın açıldığı, bu davadan önce ya da sonra murisin terekesinin taksimine yönelik ortaklığın giderilmesi davalarının ikame edildiği, yani iş bu dava tarihi itibariyle murisin terekesinin henüz paylaşılmadığına göre zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. O halde, taraf delillerinin mirasta iadeye (TMK md. 669-675) yönelik olarak değerlendirilerek, gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, mirasın taksimi talep edilmedikçe denkleştirmenin yapılmayacağı gerekçesiyle davanın reddi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.”

 

Karardan da anlaşılacağı üzere,mirasta denkleştirme istemi miras paylaşılmadığı sürece zamanaşımına uğramamaktadır. Mirasın taksimi halinde ise taksimin yapılmasından itibaren on yıllık zamanaşımı süresi içinde mirasta denkleştirmenin istenmesi gerekmektedir.

 

mirasın paylaşılması tamamlandıktan sonra denkleştirmeye tabi bir

kazandırma ortaya çıkmışsa, denkleştirme alacaklısı mirasçının söz konusu kazandırmayı bilmediği ve

 

45 Bir görüşe göre, mirasta iade talebi sadece mirasın taksimi sırasında ileri sürülebileceğinden, mirasın

taksiminden önce bir tespit davası açılmasına dahi imkan yoktur. Bkz. İmre & Erman, 2021, s. 529.

751

kendisinden bilmesi de beklenmediği bir durumda paylaşma gerçekleşmişse; bu hususun irade sakatlığı

(hata veya hile) oluşturduğu gerekçesiyle paylaşma sözleşmesinin iptali sağlanıp46 tekrar paylaşma

aşamasına dönüleceği için denkleştirme talebinde bulunulabilir. Tüm mirasçılar için getirilmiş genel bir

yükümlülük olan TMK m. 646/III gereğince mirasçıların mirasbırakanın sağlığında kendilerine yaptığı

tasarruflar hususunda birbirlerine bilgi vermeleri gerekmekted

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TMK m. 669’e göre mirasbırakanın çeyiz, kuruluş sermayesi vermek, bir malvarlığını devretmek yahut

borçtan kurtarmak ve benzerleri gibi karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu kazandırmalar aksi

mirasbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça denkleştirmeye tabidir. Bu tür kazandırmalar

açısından mirasbırakanın hiçbir açıklama yapmamış olması durumunda miras payına mahsuben

yapıldığı yönünde yasal karine vardır (Kocayusufpaşaoğlu, 1987, s. 468), dolayısıyla denkleştirmeye

tabidir. Yasal karinenin aksini savunan kişinin doğal olarak bu iddiasını kanıtlaması beklenir

 

Suç ve Cezaların Memuriyete Etkisi

8 Ocak 2023 Kategori Ceza Hukuku, Makaleler

Hukukumuzda bakıldığında memuriyet kavramının tanımının çok farklı şekillerde düzenlendiğini görmekteyiz. DMK m.4’de değinildiği üzere başlıca memuriyet; mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenlerin memur sayılacağı düzenlenmiştir. Yine aynı madde de, kurumlarda genel politika tespiti, araştırma, planlama, programlama, yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanlar da memur sayılır denilerek yukarıdaki tanımlama dışında kimlerin memur sayılacağı ayrıca belirtilmiştir.

 

İçindekiler [gizle]

 

1 Memuriyetten Çıkarılma Nedir?

2 Memuriyete Engel Teşkil Eden Mahkûmiyetler

3 Memuriyete Engel Teşkil Etmeyen Mahkûmiyetler

3.1 Taksirle İşlenen Suçlar ;

3.2 Adli Para Cezaları;

3.3 Suçun İnfazı Süresince Memurluk Yapma Yasağı

4 Hapis Cezasının Ertelenmesinin Memuriyete Etkisi

5 HAGB’ın Memuriyete Etkisi

6 Memnu Hakların İadesinin Memuriyete Etkisi

7 Sicil Kaydının Silinmesinin Memuriyete Etkisi

8 Affa Uğramış Cezaların Memuriyete Etkisi

Memuriyetten Çıkarılma Nedir?

Memurluğa alınma şartlarından her hangi birinin taşımadığının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan birinin kaybı durumunda kişi memuriyetten çıkarılır. Memurluğa alınma şartları, 657 sayılı kanunun ikinci bölümünde memuriyet alım hususunda genel ve özel şartlar olarak düzenlenmiştir.

 

Memuriyete Engel Teşkil Eden Mahkûmiyetler

Kasten işlenen bir suçtan ötürü 1 yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına hükmedilmiş kişi memuriyette kabul edilmez ve eğer bu suç görev sırasında işlenmişse memuriyetten çıkarılır. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 48/5’te sınırlı sayıda numereus clasus olarak düzenlenen memuriyete engel olan suçlardan alınan mahkûmiyet dışında, bir yıl süreli mahkûmiyet adli para cezasına çevrildiği takdirde memuriyet engeli kalkar.

 

Devlet Memurları Kanunu 48/5’te düzenlenen suçların herhangi birinin işlenmesi takdirde ceza miktarı ve türü ne olursa olsun işlenen suç vasfından ötürü (yüz kızartıcı suçlar, devlete karşı işlenen suçlar, anayasal düzene karşı işlenen suçlar) memur olma şartı ortadan kalkar. Bu suçlar kanunda şöyle ifade edilmiştir; ‘‘ Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, (…)(1) zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmama’’ suçlarıdır.

 

Hemen Oku  Bilişim Suçları ve Cezaları

Memuriyete Engel Teşkil Etmeyen Mahkûmiyetler

Taksirle İşlenen Suçlar ;

TCK 22/2 fıkrasına göre taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülemeyerek yapılmasıdır. DMK 48/5 bendine göre taksirli suçlardan alınan cezanın miktarı ve yaptırımı ne olursa olsun memuriyete engel değildir.

 

Örneğin trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan 3 yıl hüküm giyilmesi durumunun memuriyet açısından bir sakıncası bulunmamaktadır. Böyle bir suçu işleyen kişi, cezası bittikten sonra memuriyete dönebilecektir. Memur cezaevinde bulunduğu süre zarfında mazeretli sayılacağından, devam edememekten kaynaklanan görevine sonra verme hali söz konusu olmayacaktır.

 

Adli Para Cezaları;

DMK 48/5 bendinde belirtilen suçlardan verilen mahkûmiyetler, para cezasına çevrilip çevrilmediği fark etmeksizin memuriyete engel bir durum oluştururken; bu suçlar haricinde bir yılın üzerindeki hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi durumunda memur olma ehliyeti ortadan kalkmamaktadır. TCK 52/1’e göre verilen bu adli para cezaları beş günden az ve kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça yediyüzotuz günden fazla olamaz.

 

Suçun İnfazı Süresince Memurluk Yapma Yasağı

TCK 53. Maddesinin uygulanması için gerekli olan ilk şart hapis cezasına mahkûmiyettir. Kasten işlenen suçlar için, aynı maddenin (a) bendine göre; ‘‘Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten’’ hapis cezasının hükmünün kesinleşip infaz süresi tamamlanıncaya kadar devlet memuru yapması yasaklanmıştır.

 

Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma kural olarak sadece hapis cezasının infazı süresince devam etmesi ve infazın tamamlanması ile birlikte kendiliğinden kalkar.Taksirle işlenen suçlar ve kasten işlenen bir yılı aşmayan hapis cezaları bakımından ise Devlet Memurları Kanunu 137. Maddeye göre görevden uzaklaştırma hükmü kurulması gerekmektedir. Ceza kovuşturması sebebiyle görevden uzaklaştırmaya yetkili amir ilgilinin durumunu her iki ayda bir inceleyerek görevine dönüp dönmemesi hakkında bir karar verir ve ilgiliye de yazı ile tebliğ eder (DMK 145/2).

 

Hemen Oku  Sonradan Türk Vatandaşlığının Kazanılması

Hapis Cezasının Ertelenmesinin Memuriyete Etkisi

Hapis cezasının ertelenmesi mahkeme tarafından verilen cezanın infazından şartlı olarak vazgeçilmesidir. TCK 51. Maddesinde belirtilen şartlara göre verilen erteleme kararı genellikle kısa süreli hapis cezaları için verilmektedir. Hükümlü infaz süresince cezaevine girmemekte, mahkeme tarafından belirlenen şartları denetim süresince yerine yükümlülüklerini iyi halli olarak yerine getirirse cezası infaz edilmiş sayılmaktadır.

 

Kasıtlı olarak işlemiş olduğu suçtan bir yıl üzeri hüküm giymek kişinin memuriyetine engeldir. Hapis cezasının ertelenmesi kararında infazdan koşullu olarak vazgeçilmiş olsa dahi kişi hakkında verilen mahkûmiyet kararı ile eş değerdir. Yani bir yıl üzeri hapis cezasına verilen mahkûmiyet sonucu ceza ertelense dahi memuriyet engeli devam etmektedir.

 

Ertelenen hapis cezası bir yılın altındaysa bu durum kişinin memuriyetine engel teşkil etmez ancak ertelemede belirlenen denetim süresi boyunca hükümlü görevden uzaklaştırılır Dmk 48/5’te belirtilen suçlar, ceza süresi dikkate alınmaksızın ertelense dahi memuriyet statüsüne engeldir.

 

HAGB’ın Memuriyete Etkisi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinde, deneme süresinin iyi halle geçirilmesi bir başka ifadeyle kasten işlenen yeni bir suç işlenmediği ve mahkemece verilen tedbirlere uygun hareket edildiği takdirde açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesi sağlanır. Böylece hakkında açılmış olan dava sebebiyle hükmün açıklanması geri bırakılan kişi hiç suç işlememiş sayılır.

 

Hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan kişi kanun karşında hiç suç işlememiş olduğundan memur olabilme statüsünü koruyacaktır. DMK 48/5 için herhangi bir düzenlememe getirilmediği için bu maddede belirtilen suçların herhangi birini işleyen kişi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmişse memurluk ehliyetini koruduğu düşünülmektedir.

 

DMK. 131. Maddesi hükmü gereğince ‘‘ memurun ceza kanunlarına göre mahkum olması veya olmaması halleri, ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel olmayacağı’’ HAGB kararına bağlı kalmaksızın ayrıca disiplin soruşturması yürütülebilir. Disiplin soruşturması, doğrudan ceza mahkemesinde verilen HAGB de isnat edilen suç üzerinden yapılmışsa, Danıştay işlemin hukuka aykırı olduğuna karar vermiştir (D12-K.2008/4502). Disiplin soruşturması ayrı olarak ele alınmalı ve yürütülmelidir. Disiplin soruşturması sonucu verilen karara İdari yargıda iptal davası açılmalıdır.

 

 

Gereksinim, Yeniden İnşa ve İmar Nedeniyle Tahliye

İhtiyaç sebebiyle tahliye; kiralayanın kendisi, altsoyu veya üstsoyu için kiralanan taşınmazın kullanım gereksinimi durumunda mümkündür.

 

Kiracının tahliyesine gerekçe olabilecek bir diğer durum da, yeniden inşa veya esaslı onarım zorunluluğudur. Bu nedenle tahliye için taşınmazda esaslı onarım zorunlu olmalı ve onarım sırasında kiralananın kullanımına imkan bulunmamalıdır.

 

Gerek ihtiyaç gerekse de inşa ve imar nedeniyle tahliye, belirli süreli kira sözleşmesi süresi sonunda istenebilir. Bu durumda kiralayan, süre bitim tarihinden itibaren tahliye davası açabilir. Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde ise, kanunda belirtilen fesih dönemi ve bildirim sürelerine uymak koşuluyla tahliye isteminde bulunulabilir.

 

 

2. Hukuk Dairesi         2016/13919 E.  ,  2018/3146 K.

•  

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin kadının bakire olmadığı yönünde ailesi tarafından yapılan dedikodulara ve kadının namusu hususundaki dedikoduların yayılmasına izin vermesi, kadınla evlilik öncesinde cinsel birliktelik yaşayıp kadını belkide istememesine rağmen bebeğini aldırmak zorunda bırakması, yine dava açmış olmasına rağmen bu durumu saklayıp kadınla bir otelde birlikte olması nedeniyle ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının boşanma davasının kabulüne, diğer yandan erkeğin 29.09.2014 tarihinde davalı-karşı davacıyla otelde birlikte olmakla tüm yaşananları affettiği belirtilmesine rağmen erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden kadının da 29.09.2014 tarihinde davacı-karşı davalı erkek ile otelde biraraya gelmekle erkeğin tüm kusurlu davranışlarını affettiği ve en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ve hoşgörülen olaylar karşı tarafa kusur olarak yüklenemez. Bu olaydan sonra tarafların boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışı kanıtlanamamış olup her iki tarafın da kusursuz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda tarafların birbirini affetmiş olmaları dolayısıyla kusursuz olduklarının kabulüyle her iki boşanma davasının da reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere tarafların her ikisi de kusursuzdur. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları davalı-karşı davacı kadın yararına oluşmamıştır. Davalı-karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018(Salı)